Zorg
"Dat is de grootste zorg van veel mensen," vertellen Jeanet Mourik, Astrid Westenberg en Sylvia Beum, alledrie lid van de wijkcommissie. "We zijn bang dat nieuwe woningen in de buurt te duur worden voor de mensen die er nu wonen. De Laares is een echte volkswijk en wanneer je hier eenmaal bent ingeburgerd wil je er voor geen goud meer weg. Zoals het nu is, hebben we onderling hele goede contacten. Iedereen kent iedereen en je kunt voor hulp bij elkaar aankloppen. De Laares staat niet zo goed bekend, maar dat is een vooroordeel van buitenstaanders."
"Zelf ervaren we hier de vertrouwd- heid van een eigen dorp in de stad. Dat heeft ook te maken met de faciliteiten die er nu zijn. Onze kinderen kunnen naar de eigen school en dat zouden we graag zo houden. Bouw je hier dure huizen, dan moeten de tuinen groter worden en is er dus plaats voor minder huizen, minder kinderen en een kleinere kans dat de school hier open blijft. Of de bewoners zelf in de eigen wijk kunnen blijven wonen, hangt sterk af van de sociale woningbouw. We krijgen te weinig zekerheid over het aantal huurwoningen goedkopere koopwoningen. Dit zijn allemaal zaken waar veel mensen zich zorgen over maken en dan voel je je echt minder prettig."

Sylvia Beum, Jeanet Mourik en Astrid Westenberg zijn als leden van de wijkcommissie bang voor te dure huizen (foto: Harry Broeze)

Rigoureus

De afgelopen bijpraatavond heeft duidelijk gemaakt dat de woningeigenaren in de wijk hun visie hebben kunnen laten doordringen. "De gemeente is ons tegemoet gekomen," aldus Jeanet Mourik, zelf wonend in een koophuis. "Er wordt minder rigoureus gesloopt in het nieuwe concept en dat stemt tot tevredenheid. -Iedereen in de wijk staat er wel achter dat er vernieuwd moet worden, de wijk verdient een opknapbeurt. We willen echter het karakter van de wijk niet verloren laten gaan."

"En dat is dus een volkskarakter," vullen Astrid Westenberg en Sylvia Beum, beiden huurders, aan. 

"De mensen kennen elkaar en gaan op een bepaalde manier met elkaar om. We staan ook voor elkaar en voor de wijk klaar. Dat blijkt wel uit het vrijwilligerswerk dat bijvoorbeeld op school wordt verricht. 
Toen de gemeente in 1997 met een leefbaarheidsplan voor de wijk op de proppen kwam, was iedereen daar blij mee. Een opknapbeurt zou niet verkeerd zijn, maar dan wil je daarna ook zelf wel in de wijk kunnen blijven wonen."

Klap

Met plan van de zomer 1999 kwam dan ook als een klap. Er zouden verschrikkelijk veel woningen worden gesloopt. Of en wat er voor terug komt betaalbaar is, moeten we maar afwachten. Huiseigenaren zijn direct in het geweer gekomen. Veel huurders hebben op een reactie van de woningcorporatie zitten wachten en die kwam niet echt.